ΕΝΤΑΣΗ

Το "Τρίτο Ράιχ" το ντεμπούτο του Μπολάνιο στη φόρμα του μεγάλου μυθιστορήματος, συγγραφική στροφή που έγινε για βιοποριστικούς λόγους, διαβάζω οτι γράφτηκε το 1989 αλλά εκδόθηκε μονάχα το 2010, μετά τον θάνατο του συγγραφέα.

Στο βιβλίο επικρατεί μιά συνεχής υποβόσκουσα ένταση, μία περίπου καφκική ατμόσφαιρα. Ο πρωταγωνιστής,  Γερμανός σε διακοπές με την φίλη του σε κάποιο θέρετρο,  παίζει ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής με αντίπαλο έναν παραμορφωμένο πληβείο άγνωστης καταγωγής. Παράλληλα γνωρίζει ένα άλλο ζευγάρι Γερμανών και μερικούς περίεργους ντόπιους και έλκεται ερωτικά από την μεγαλύτερη του σε ηλικία ξενοδόχο, σχέση που ολοένα εντείνεται χωρίς ποτέ να ολοκληρωθεί.

Παρότι δεν θυμάμαι να γίνεται άμεση αναφορά στη μουσική, το ανάγνωσμα αποπνέει μια ιδιαίτερη μουσικότητα.

Μου φέρνει έντονα στο νού το Μπολερό του Ραβέλ παρότι εδώ δεν υπάρχει ποτέ κορύφωση. Επίσης διαβάζεται καλά με ταυτόχρονη ακρόαση πολλών post rock συγκροτημάτων.

Τα μεγάλα βιβλία σου αφήνουν πάντα ερωτήματα. Ποιά είναι τα σύνορα μεταξύ παιχνιδιού και πραγματικότητας; Πόσο μπορεί ο φόβος να εισχωρήσει στη ζωή μας; Πώς θα αντιμετωπίσουμε το κακό όταν δεν ξέρουμε ποιό ακριβώς είναι το κακό;