Music File Hosting - Music podcasts -

Στα 1953, ο δημοσιογράφος Κερτ Ρόμπινς του περιοδικού Τάιμ επισκέπτεται τον Ίγκορ Στραβίνσκυ στο διαμέρισμα του τελευταίου στη Βενετία, για μία συνέντευξη με θέμα τη μουσική δημιουργία.
Σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης ο Στραβίνσκυ είναι αφηρημένος, κυττάζει συνεχώς έξω απο το παράθυρο τα χιονισμένα Απαλάχια και απαντά διστακτικά στον δημοσιογράφο.
Όταν αυτός τον ρωτά τι είναι αυτό που κάνει ένα μουσικό έργο να ξεφεύγει από τα όρια της εποχής του και να ανάγεται σε κλασικό, ο Στραβίνσκυ απαντά με την φράση που έμελλε από τότε να σημαδέψει γενιές μουσικών: Χρειάζεται κβαντικό σθένος για να διπλώσεις τα χρώματα. Αλλιώς δε χωρούνε σε καμμιά συλλαβή. Μόνο έτσι απασφαλίζεται η περόνη απ' τις νότες.

Ο ωκεανός της δυνατότητας είναι πολύ μεγαλύτερος από τη συνήθη μας ξηρά της πραγματικότητας, λέει ο Έρνστ Μπλόχ.
Είναι αυτός ο ωκεανός της δυνατότητας που η ουτοπία κομίζει στην προοπτική του ανθρώπου, συμπληρώνει ο Στέφανος Ροζάνης.
Αυτή είναι η διαμεσολάβηση της ποίησης (=έρωτας + επανάσταση) νομίζω. Γιατί η τέχνη δεν είναι ούτε αίτιο ούτε αποτέλεσμα. Δεν είναι μία σταθερά αλλά μία μεταφορά.


Jean Dubuffet, large black landscape, 1946

Ένα ποίημα του Diego Valeri

{Aspettazione}
L'albero nella bianca aria di marzo
'e un nero segno di volonta chiusa.
Spia la nuvola ferma in mezzo al cielo
alto. Respira fondo, senza moto.
Dentro si ascolta: aspetta.

{Προσδοκία}
Το δέντρο στον λευκό αέρα του μάρτη
είναι ένα μαύρο σημάδι επίμονης θέλησης.
Κατασκοπεύει το ακίνητο σύννεφο στη μέση τ' ουρανού
ψηλά. Αναπνέει βαθιά, χωρίς ρυθμό.
Μέσα ακούγεται: περίμενε. 

(ο πίνακας είναι του Alessandro Tofanelli)

Agusa live in Athens, 12/02/2016, six d.o.g.s

 

Ένα βράδυ πούβρεχε...πούβρεχε μονότονα...ήρθαν τα παιδιά απο τα βόρεια και μεταλάβαμε και μείς.

Έτσι να γεμίζουν οι μπαταρίες ν' αντέχουμε τη σκαταδούρα της καθημερινότητας...

Φινλανδικό progressive rock από το 1973, που δυστυχώς έμεινε ξεχασμένο. Διαβάζω οτι είχε ενδιαφερθεί γι αυτούς ο μπασσίστας των Tasavallan Presidentti που τους προώθησε στην Love Records, όπου ηχογράφησαν κάποια demo χωρίς επιτυχία. Ο μοναδικός δίσκος τους "Obus" κυκλοφόρησε λίγο αργότερα από άλλη εταιρία που δεν είχε πολύ σχέση με το prog. Τα φωνητικά είναι στα φινλανδικά και λίγο ξενίζουν αλλά η μουσική είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

ALL THE BIRTHDAYS

 

1985. Μελαγχολικές μουσικές πλημμυρίζουν τις μέρες μας. Από Αυστραλία μεριά οι Apartments. Λυπημένα και ταυτόχρονα περήφανα φωνητικά, μιά μελωδία που χαράζει. Ένα χθές που επιμένει.

GRAND ILLUSION

 

Τους πρωτάκουσα μετά από ένα περίεργο γαλλικό progressive κι ένιωσα να γυρίζω σπίτι μου. Αμερικάνικο classic rock της δεκαετίας του '70 (αλλού αναφέρεται το 1974 ως χρονιά ηχογράφησης και αλλού το 1978).

Στο discogs αποτιμάται γύρω στα 850 ευρώ, επανέκδοση δεν υπάρχει, χάσαμε το δρόμο stop.

Μεγάλη αυταπάτη. Ο γυρισμός. Στης εφηβείας τα χρόνια. Let's rock.

Music File Hosting - Listen Audio - Zaharas - Grand Illusion

ZIGGY STARDUST

εγώ θυμάμαι κάτι βροχερά απογέματα του χειμώνα, με κατεβασμένα τα ρολά, νεσκαφέ και στο πικάπ το Ziggy Stardust, κάθε μέρα, για μήνες
οι παιδικοί μας ήρωες μας αφήνουν σιγά - σιγά
ίσως είναι οτι μεγαλώνουμε (άν και δεν το νομίζω, στο τέλος θα τα καταφέρουμε να μη μεγαλώσουμε ποτέ)

MIRAGE

 

Η Καναδέζα πρώην τραγουδίστρια, keyboardist, φλαουτίστα και νυν ηθοποιός June Wallack, κυκλοφόρησε το μοναδικό της LP το 1976.

Ο δίσκος κινείται κάπου ανάμεσα στο progressive rock, την folk και το γαλλικό τραγούδι για ενήλικες και είναι καλός αλλά άνισος.

Ξεχωρίζει το Mirage με τις πολλές αλλαγές και τον πλούσιο ήχο του που είναι ότι πιό κοντά έκανε στο progressive.

Listen Music Files - Podcast Hosting - June Wallack - Mirage

ΤΙ ΕΙΔΕ Ο THOMAS BERNHARD;

 

Τελευταία διαβάζω αρκετές αναφορές σχετικά με τον μεγάλο Αυστριακό αιρετικό συγγραφέα Thomas Bernhard. Αυτή που μου κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον, είναι η μουσική αναφορά σε αυτόν του Ken Vandermark και της big band του, με τίτλο "What Thomas Bernhard Saw", του 2015.

Η δεκαμελής μπάντα του Vandermark έχει ηχογραφηθεί live. Πρόκειται για 4 μεγάλης διάρκειας κομμάτια όπου η free jazz ορμητικότητα των μουσικών εναλάσσεται με ορχηστρικά περάσματα, φάνκι ρυθμούς (κυρίως στο 2ο κομμάτι) ή και ρόκ διαθέσεις.

Περιέργως το κάθε κομμάτι αφιερώνεται σε κάποιον καλλιτέχνη που δεν έχει εμφανώς καμμία σχέση με τον Bernhard. Πρόκειται για τον land-art καλλιτέχνη Michael Heizer, τον μουσικό και τον χορευτή Getachew Mecuria και Melaku Belay, τον εικαστικό de Kooning και τον γλύπτη Robert Irwin.

Δεν ξέρω τελικά τι είδε ο Bernhard αλλά το αποτέλεσμα μου αρέσει.

http://www.audiographicrecords.com/catalog/what-thomas-bernhard-saw

 Getachew Mekuria 

 Melaku Belay

 Michael Heizer

 Robert Irwin

Willem de Kooning

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

Μιά γυναίκα και ένα κορίτσι περπατούν σε μιά παραλία. Η γυναίκα μιλάει στο κορίτσι:

"- Θα έλεγε κανείς πως είναι άλλα τα πράγματα που σώζουν τους ανθρώπους. Το καθήκον, η τιμιότητα, το να είσαι καλός, να είσαι δίκαιος. Όχι. Οι επιθυμίες είναι που σώζουν. Είναι το μόνο αληθινό πράγμα. Μείνε μαζί τους και θα σωθείς."

Αυτά και άλλα μαγικά στο βιβλίο του Alessandro Baricco, "Oceano mare" (ελλην. μετάφραση "Ωκεανός", εκδόσεις Πατάκη).

Δεν ξέρω από πιά άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής προήλθε αυτή η σκέψη. Εύχομαι όμως στο εξής να οδηγεί τα βήματα μου.

Ο πίνακας είναι του Alessandro Tofanelli.

ADDICTED

 

 

Τι να πείς τώρα για αυτό το κομμάτι; Το συγκρότημα από την Πολωνία αφήνει πίσω του τρόπους και χρήσεις από το παρελθόν. Αφήνει επίσης πίσω του και τον ανταγωνισμό. Ναι, progressive rock λένε αλλά αυτό είναι η Μουσική των ημερών μας. Τραγούδι από τον δίσκο τους "Love, Fear And The Time Machine" του 2015. Τραγούδι που συνδυάζει στον ήχο του τούς Porcupine Tree με τους Radiohead. Ναι είναι δυνατόν και ναί πρόκειται για τραγουδάρα!

Podcast Hosting - Embed Audio Files - Riverside - #Addicted