Στα 1953, ο δημοσιογράφος Κερτ Ρόμπινς του περιοδικού Τάιμ επισκέπτεται τον Ίγκορ Στραβίνσκυ στο διαμέρισμα του τελευταίου στη Βενετία, για μία συνέντευξη με θέμα τη μουσική δημιουργία.
Σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης ο Στραβίνσκυ είναι αφηρημένος, κυττάζει συνεχώς έξω απο το παράθυρο τα χιονισμένα Απαλάχια και απαντά διστακτικά στον δημοσιογράφο.
Όταν αυτός τον ρωτά τι είναι αυτό που κάνει ένα μουσικό έργο να ξεφεύγει από τα όρια της εποχής του και να ανάγεται σε κλασικό, ο Στραβίνσκυ απαντά με την φράση που έμελλε από τότε να σημαδέψει γενιές μουσικών: Χρειάζεται κβαντικό σθένος για να διπλώσεις τα χρώματα. Αλλιώς δε χωρούνε σε καμμιά συλλαβή. Μόνο έτσι απασφαλίζεται η περόνη απ' τις νότες.