Ένα ποίημα του Diego Valeri

{Aspettazione}
L'albero nella bianca aria di marzo
'e un nero segno di volonta chiusa.
Spia la nuvola ferma in mezzo al cielo
alto. Respira fondo, senza moto.
Dentro si ascolta: aspetta.

{Προσδοκία}
Το δέντρο στον λευκό αέρα του μάρτη
είναι ένα μαύρο σημάδι επίμονης θέλησης.
Κατασκοπεύει το ακίνητο σύννεφο στη μέση τ' ουρανού
ψηλά. Αναπνέει βαθιά, χωρίς ρυθμό.
Μέσα ακούγεται: περίμενε. 

(ο πίνακας είναι του Alessandro Tofanelli)