Ο ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟΣ

Στο εκτεταμένο διήγημα του Χάρι Μούλις " Ο προστατευόμενος" που περιλαμβάνεται στην ομώνυμη συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα και κυκλοφόρησε απο τις εκδόσεις Καστανιώτη το 2006, υπάρχει το εξής απόσπασμα (το μεταφέρω στον ενεστώτα για ευκολία): 

"...ένας συγγραφέας κατοικεί πρωτίστως σε μία γλώσσα, οπότε είναι στο έλεος της χώρας που ανήκει σ' αυτή τη γλώσσα".

Αυτό που μου αρέσει σε αυτή τη φράση είναι η ιεράρχηση που υπονοείται. Πρώτα,απόλυτα και ξεκάθαρα έρχεται η γλώσσα. Η χώρα ανήκει στην γλώσσα, όχι το αντίθετο. Χώρα χ ή ψ είναι οι τόποι που μιλιέται η γλώσσα χ ή ψ.

Και ο συγγραφέας κατοικεί στην γλώσσα, τυχαία μόνο στην χώρα λόγω γλώσσας. Ο συλλογισμός του συγγραφέα ενέχει κάτι το ανατρεπτικό, οδηγεί κάπου που νομίζω θα ήθελα να ταξιδέψω.