ΝΟΤΕΣ ΣΑΝ ΣΤΑΓΟΝΕΣ

 

Άκουγα σήμερα το πρωί το τρίο του Brad Shepik (Brad Shepik κιθάρα, Scott Colley μπάσο, Tom Rainey ντράμς) από το 2003 με τίτλο "Drip".

Πρόκειται για τον τέταρτο δίσκο του σαν leader και αυτό που ξεχωρίζει με το πρώτο άκουσμα είναι η εξαιρετική του τεχνική και η ποικιλία των συνθέσεων. Ο ήχος του είναι καθαρός, κρυστάλλινος και σε αρκετά σημεία φέρνει στο νού του ακροατή τους μεγάλους "δασκάλους" της jazz κιθάρας, όπως τον Wes Montgomery, τον Grant Green, τον Pat Martino και τον Pat Metheny.

Περισσότερο μου άρεσε το ομώνυμο κομμάτι, ένα αργό ατμοσφαιρικό μπλούζ που σε καθηλώνει.

Το μόνο αρνητικό που θα μπορούσα να πώ είναι πώς μέσα απο την άψογη παραγωγή, τό άρτιο παίξιμο και τις όμορφες συνθέσεις, προκύπτει ένα σύνολο αρκετά mainstream, του λείπει δηλαδή όχι η ψυχή αλλά η αίσθηση της περιπέτειας που μου ταιριάζει στη σημερινή jazz.

Brad Shepik Trio: "Drip", 2003,  4/5